De VS hebben zojuist hun algemene importtarief opgetrokken naar 15 procent. Dit is geen technische wijziging: dit kan bedrijven, prijzen en geopolitieke verhoudingen flink door elkaar schudden.
Juridische nederlaag en snelle omweg
Het startpunt van deze rel ligt bij een uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Dat oordeelde dat eerdere, brede tariefmaatregelen onvoldoende juridische basis hadden omdat handelsbevoegdheden primair bij het Congres liggen.
De eerdere tarieven, die soms opliepen tot 50 procent tegen brede groepen landen, waren ingevoerd onder een noodwet uit 1977 die de president extra bevoegdheden geeft bij nationale veiligheidsdreigingen. Het hooggerechtshof stelde echter duidelijk dat die bevoegdheden niet onbeperkt zijn.
Direct na die uitspraak werd een tweede route ingezet: een andere noodbepaling die de president tijdelijk de mogelijkheid geeft algemene invoerheffingen in te stellen voor maximaal 150 dagen. Zo ontstond de nieuwe 15 procent-heffing als een juridische omweg om het effect van de ongeldig verklaarde maatregelen grotendeels te behouden.
Een slimme zet? Juridisch gezien een creatief antwoord op een zet van het Hooggerechtshof, maar politiek gezien een uitnodiging tot discussie. Het zet de toon voor hoe ver de uitvoerende macht wil gaan om handelsbeleid te sturen zonder directe toestemming van het Congres.
Waarom 5 procentpunt zo veel uitmaakt
Een sprong van 10 naar 15 procent lijkt op papier klein, maar in de praktijk kan die extra marge grote verstoringen veroorzaken. Importeurs krijgen hogere kosten en die eindigen vaak bij de consument — elektronica, kleding en onderdelen worden duurder.
Voor bedrijven die op de Amerikaanse markt verkopen, slinkt de winstgevendheid. Sectoren als auto, landbouw, tech en industriële productie zijn bijzonder kwetsbaar omdat marges onder druk komen te staan en concurrentiepositie snel kan verslechteren.
Kleinere spelers voelen die druk het hardst: zij kunnen minder makkelijk prijsverschillen absorberen of toeleveringsketens snel herstructureren. Grote concerns hebben meer buffers, maar ook zij passen strategieën aan en schuiven investeringen vooruit.
Die 5 procent is dus geen trivia: het kan het verschil zijn tussen break-even draaien en verlies lijden in een concurrerende markt. Voor producten met dunne marges betekent zo’n stap naar boven vaak directe hercalculatie van prijsstrategieën en levertijden.
Europa in het vizier: risico op vergelding en economische schade
De Europese Unie stond eerder al op Amerikaanse lijstjes en kan opnieuw doelwit worden van maatregelen. Brussel heeft instrumenten om te reageren, en bij een tegenzet is een handelsoorlog niet ondenkbaar.
In een omgeving van hoge inflatie, fragiele toeleveringsketens en geopolitieke spanning is extra protectionisme economisch riskant. Afrondende effecten zijn niet alleen hogere prijzen, maar ook lagere investeringen en groei.
Voor exporteurs uit Europa betekent het: herberekenen van contracten, zoeken naar nieuwe afzetmarkten en soms fysieke heroriëntatie van productie. Dat proces kost tijd en geld, en de onzekerheid werkt remmend op investeringen.
Die tegenreacties blijven niet beperkt tot retoriek; ze vereisen juridische en economische analyses, politieke onderhandelingen en vaak compensatiepakketten voor getroffen sectoren. Het gevolg is een langere periode van onduidelijkheid waarin bedrijven moeten manoeuvreren.
Wat dit betekent voor bedrijven en consumenten
Bedrijven krijgen nu te maken met verhoogde onzekerheid. Contractonderhandelingen, inkoopafspraken en langetermijninvesteringen worden lastiger als handelsregels van de ene op de andere dag veranderen.
Consumenten merken de gevolgen vaak pas later, in de vorm van hogere prijzen bij de kassa of langere levertijden. Productcategorieën met veel geïmporteerde onderdelen — zoals consumentenelektronica en auto-onderdelen — lopen voorop in prijsstijgingen.
Daarnaast ontstaat er politieke druk: industrie-lobby’s zullen agressiever aandringen op compensaties of gunstregelingen, en dat kan leiden tot kortetermijnmaatregelen die markten verder verstoren.
Voor bedrijven geldt dat scenario-planning nu prioriteit krijgt. Flexibiliteit in sourcing, voorraadaanpassingen en het heronderhandelen van leveringsvoorwaarden worden directe acties om risico te mitigeren en schade te beperken.
Machtsevenwicht in Washington en internationale reacties
De kernvraag is wie de regie heeft over handelsbeleid: het Congres of de president. Historisch gezien heeft de uitvoerende macht via noodwetten ruimte gekregen, maar de recente rechtspraak trekt die ruimte terug.
Door alsnog nieuwe heffingen via een andere wettelijke route in te voeren, lijkt de uitvoerende macht grenzen op te zoeken. Critici waarschuwen dat dit precedentwerking kan hebben en de scheiding der machten onder druk zet.
Internationaal kijken handelspartners scherp naar de VS. Beleggers rekenen op meer volatiliteit in valutakoersen en grondstoffenprijzen en houden rekening met mogelijke vergeldingsmaatregelen. Dat drukt op markten en spaargedrag wereldwijd.
Deze discussie over machtsbalans is niet alleen juridisch van aard; hij heeft directe economische consequenties en beïnvloedt hoe andere landen hun eigen wetgeving en reacties formuleren. Die dynamiek kan langdurige effecten hebben op handelspartnerschappen en investeringsstromen.
Tijdelijk, maar potentieel blijvend — wat nu te verwachten
De officiële maatregel geldt maximaal 150 dagen, maar ervaring leert dat tijdelijke handelstools vaak worden verlengd of herwerkt naar permanente regelingen. Daardoor blijft onzekerheid een factor voor strategische bedrijfskeuzes.
Voor Europese beleidsmakers en ondernemers is het moment om scenario’s door te rekenen: wat gebeurt er bij vergeldingsheffingen, hoe snel kunnen productie- en toeleveringsketens worden aangepast, en welke sectoren hebben noodhulp of politieke steun nodig?
Voor de consument geldt het simpel: prijzen kunnen stijgen en keuzes worden duurder. Voor bedrijven betekent het plannen voor meerdere uitkomsten en het versneld zoeken naar flexibiliteit in productie en sourcing.
De verhoging naar 15 procent is dus veel meer dan een technische verandering in tarieven. Het is een zet in een groter spel tussen juridische macht, handelsbeleid en geopolitieke belangen die directe gevolgen heeft voor Europa, wereldmarkten en de portemonnee van de consument.
De komende maanden bepalen of dit een tijdelijke storm wordt of het begin van een structurele koerswijziging in de Amerikaanse handelsstrategie.
“…The Trump Administration will determine and issue the new and legally permissible Tariffs, which will continue our extraordinarily successful process of Making America Great Again – GREATER THAN EVER BEFORE!!!” – President Donald J. Trump 🇺🇸 pic.twitter.com/cN3ss6Jl0N
— The White House (@WhiteHouse) February 21, 2026
FAQ
Wanneer gaan de nieuwe import tariffs van 15% in?
De maatregel geldt direct na de aankondiging en wordt juridisch geframed als tijdelijk voor maximaal 150 dagen, tenzij verlengd of aangepast.
Welke producten merken consumenten het eerst?
Producten met veel geïmporteerde onderdelen zoals consumentenelektronica, kleding en auto-onderdelen lopen voorop in prijsstijgingen.
Wat kunnen bedrijven doen om risico’s te beperken?
Bedrijven moeten scenario-planning doen, alternatieve sourcing onderzoeken en leveringscontracten heronderhandelen om buffers te creëren.
Bron: Truth Social
